میدان سی ام ذکر است خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / صد میدان
از میدان تفکر میدان ذکر زاید. قوله تعالی: «ولا یتذکر الا من ینیب». تذکر یاد کار رسیدست و بپذیرفتست، و فرق میان تفکر و تذکر آنست که تفکر جستنست و تذکر یافتن است. و تذکر سه چیزست: بگوش ترس ندای و عید شنیدن، و به چشم رجا با منادی بوعدهٔ دوست نگریستن، و بزبان نیازمندی منت را اجابت کردن است. تذکر بترس میان سه چیزست: فزع سنن پوشیده، و وجل سرانجام نادیده، و تأسف بر وقت شوریده. و تذکر برجا میان سه چیزست: توبهٔ کوشنده، و شفاعت نیوشنده، و رحمت تابنده. و تذکرنیاز میان سه چیزست: مناجات پیوسته، و آشنایی از ازل شادی نماینده، و دلی گشاده بمولی نگرنده.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، تفاوت میان "تفکر" و "تذکر" توضیح داده شده است. تفکر به معنای جستجو و تلاش برای درک است، در حالی که تذکر به معنای به یاد آوردن و پذیرش چیزی است که قبلاً understood شده است. تذکر سه بعد دارد: 1. **شنیداری**: شامل ترس از ندایی و احساس عید. 2. **دیداری**: نگریستن به وعده‌های دوست با امید. 3. **زبانی**: ابراز نیاز و درخواست رحمت. همچنین، تذکر بر اساس نیازها به سه بخش تقسیم می‌شود: - **توبه** - **شفاعت** - **رحمت** در نهایت، کنش‌های تذکر شامل مناجات مداوم و آشنایی با خداوند است که موجب شادی و گشاده شدن دل می‌شود.