میدان چهلم البادست خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / صد میدان
از میدان اخبات میدان الباد زاید. الباد با حق زیستن است و بوی پیوستن. قوله تعالی: «فاین تذهبون». الباد آنگه بود که هیبت با محبت بیامیزد، و این مقام متصلانست. و نشان آن سه چیزست: گم شدن اسباب در توکل وی، و استهلاک علایق در یقین وی، و فنای احتیال در ثقت وی. گم شدن اسباب وی را سه چیز باز آورد: بینیازی از جهانیان، و وحشت از خلقان، و آرزوی مرگ. و استهلاک علایق را سه نشانست: رستن از تدبیر خود، و بینیازی از تمیز خود، و فراغت از مؤنت خود. فنای احتیال سه چیزست: وقت مقربان، و نفس عارفان، و علم ربانیان.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
متن درباره حق زیستن و ارتباط آن با محبت و ایمان است. به گفته نویسنده، مقام افرادی که به خدا متصل هستند با سه نشانه مشخص میشود: 1. **گم شدن اسباب**: این به معنای بینیازی از جهانیان، وحشت از خلق و آرزوی مرگ است. 2. **استحاله علایق**: که نشاندهنده رهایی از تدبیر شخصی، بینیازی از قضاوت خود و آزاد شدن از دشواریهاست. 3. **فنای احتیال**: به معنای حضور مقربان، نفس عارفان و علم ربانیان است. در کل، این متن بر اهمیت توکل و یقین در زندگی تأکید دارد و بیانگر نشانههای رسیدن به چنین مقامی است.