میدان چهل و سیم رجاست خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / صد میدان / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
از میدان فرار میدان رجا زاید. قوله تعالی: «یحذر الاخرة و یرجوا رحمة ربه». رجا امیدست. و یقین را دو پرست: یکی ترس و دیگری امید، که تواند که بیک پر بپرد. امید مرکب خدمتست، و زاد اجتهاد، و عدت عبادت. و مثل ایمان چون مثال ترازوست، یک کفه ترس و دیگر امید، و زبانه دوستی کفه‌ها با خلاق نیکو آویخته.
مرغ ایمانرا دو پر خوف و رجاست
مرغ را بی‌پر پرانیدن خطاست.
بیت:
رجا را سه قسمست: یکی رجای ظالمانست: در گذاشتن جرم را، و پوشیدن عیب را، و باز پذیرفتن خصمان؛ قوله تعالی: «و یرجون رحمته و یخافون عذابه». و دیگر رجای مقتصدانست: در گذاشتن تقصیر را، و پذیرفتن طاعت را، و بیفزودن معونت را؛ قوله تعالی: «یرجعون تجارة لن تبور». و دیگر رجای سابقانست: تمام کردن نعمت ازلی را، و زیادتی زندگانی دل را، وحفظ دل و مایه وقت را، قوله تعالی: «یرجعون من اللّه ما لا یرجون لک».
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن به مفهوم «ترس» و «امید» در ایمان اشاره می‌شود. خداوند در قرآن به ما یادآوری می‌کند که انسان باید از عذاب آخرت بترسد و در عین حال به رحمت خدا امید داشته باشد. این دو عنصر به طور موازی عمل می‌کنند و انسان می‌تواند با داشتن امید به خدمت به خدا و تلاش در عبادت بپردازد. ایمان به مانند یک ترازوی دارای دو کفه است؛ یک کفه مربوط به ترس و دیگری به امید. اگر پرنده‌ای که نماد ایمان است، از یکی از این دو پر بی‌بهره باشد، نمی‌تواند پرواز کند. امید به سه نوع تقسیم می‌شود: 1. امید ظالمان که به دنبال پنهان کردن گناهان و عیوب خود هستند. 2. امید مقتصدان که تلاش می‌کنند تقصیرات خود را جبران کنند و در کارهای نیک کوشا هستند. 3. امید سابقان که در پی دریافت نعمت‌های الهی و افزایش کمالات خود هستند. در نهایت، باید همواره به یاد داشته باشیم که تنها امید به رحمت خداوند می‌تواند ما را در مسیر درست و صحیح زندگی هدایت کند.