میدان هفتاد و سیم حیاتست خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / صد میدان
از میدان بصیرت میدان حیات زاید. قوله تعالی: «او من کان میتا فاحییناه». زندگانی دل سه چیزست. و هر دل که در آن ازین سه چیز چیزی در وی نیست مردارست: یکی زندگانی بیم است با علم، و دیگر زندگانی امید با علم، سیم زندگانی دوستی با علم. زندگانی بیم دامن مرد پاک دارد، و چشم وی بیدار، و راه وی راست. و زندگانی امید مرکب ببردارد، و زادش تمام، و راه نزدیک. و زندگانی دوستی قدر مرد بزرگ دارد، و سروی آزاد، و دل وی شاد. بیم بیعلم بیم خارجیانست، و امید بیعلم امید مرجیانست، و دوستی بیعلم دوستی اباحتیانست. و آن علم علم حدست و شرط در بیم و امید و در دوستی.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به مفهوم واقعی زندگی پرداخته و بیان میکند که زندگی واقعی از سه عنصر اساسی تشکیل میشود: بیم، امید و دوستی. هر دل که این سه عنصر را نداشته باشد، مرده است. 1. **زندگی بیم**: با علم همراه است و باعث میشود که انسان پاکدامن و بیدار باشد. 2. **زندگی امید**: با علم، انسان را به جلو میبرد و مسیر را برایش نزدیکتر و زاد و توشهاش را کامل میکند. 3. **زندگی دوستی**: نیز با علم همراه است و به شخصیت انسان احترام میگذارد. بیم، امید و دوستی بدون علم، به نامهای بیم خارجی، امید مرجیان و دوستی اباحتیان شناخته میشوند که هر یک ویژگیها و محدودیتهای خاص خود را دارند. علم، در واقع شرط و حد لازم برای درک و داشتن این احساسات واقعی است.