شمارهٔ ۱۲۳ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار
الهی تابنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواست از آدمی چه آید قدر او پیداست، کیسه تهی و باد پیماست، این کار پیش از آدم و حواست و عطا بیش از خوف و رجاست اما آدمی بسبب دیدن مبتلاست، به ناز کسی است که از سبب دیدن رهاست و با خود به جفاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره بندگی و ارتباط انسان با خداوند است. شاعر اشاره می‌کند که انسان در میان مردم تنهاست و در دعوت خدا به او گوش می‌دهد. او به این نکته اشاره می‌کند که انسان‌ها به دلیل دیده‌ها و تجربه‌های خود دچار مشکلات و آزمایش‌ها می‌شوند و این وضعیت ناشی از طبیعت بشر است. در نهایت، بیان می‌شود که انسان به خاطر نگاه به دنیای مادی و تجربیات خود از نعمت‌های بالاتر فاصله می‌گیرد.