نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۴ خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

الهی شاد بدانم که اول من نبودم تو بودی، آتش یافتنی با نور شناختن تو آمیختی، از باغ وصال نسیم قرب تو انگیختی، باران وحدانیت بر گرد بشریت تو ریختی به آتش دوستی آب و گل سوختی تا دیده عارف به دیدار خود آموختی

گر روز وصال باز بینم روزی

با او گله های روز هجران نکنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به محبت و شناختی که از خداوند به دست آورده، اشاره می‌کند. او به این نکته می‌پردازد که عشق و دوستی خداوند مانند آتش و آبی است که انسان را می‌سوزاند و در عین حال باعث آگاهی و روشنایی در وجود عارف می‌شود. شاعر ابراز می‌کند که اگر روزی دوباره به وصال محبوبش (خدا) برسد، دیگر از روزهای جدایی گله‌ای نخواهد کرد.