نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۵ خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار

خداوندا از بخت خود چون پرهیزم و از بودنی کجا گریزم؟ و ناچاره را چه آمیزم، و در هامون کجا گریزم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از بخت بد و ناامیدی رهایی بخشد. او به دنبال راهی برای فرار از مشکلات و چالش‌های زندگی است و از خود می‌پرسد که چگونه می‌تواند از وجود خود و دشواری‌ها فراری شود. شاعر در نهایت در جستجوی آرامش و حل مشکلاتش است.