شمارهٔ ۱۹۲ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از دردی درونی صحبت می‌کند که برای او تبدیل به یک واقعیت طبیعی شده است. او به این نکته اشاره می‌کند که این درد، با وجود ناراحت‌کننده بودنش، به نوعی برایش مقبول و قابل تحمل است و کسی نمی‌تواند درک کند که درد او چه تأثیری دارد. در واقع، او می‌گوید که این دردی که دارد، به نوعی بخشی از وجودش شده است.