شمارهٔ ۱۹۳ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بخش 1
الهی گاهی بخود نگرم گویم که از من زارتر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوارتر کیست بنده چون بهی خودنگرد بزبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید:
پر آب دو دیده و پرآتش جگرم
پر باد دو دستم و پر از خاک سرم
و چون به لطف الهی و فضل ربانی نگرد، بزبان شادی و نعمت آزادی گوید:
بخش 2
چه کند عرش که او غاشیه من بکشد
چون به دل غاشیه حکم و قضای تو کشم
بوی جان آیدم از لب چو حدیث تو کنم
شاخ عز رویدم از دل چو بلای تو کشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به دو حالت متضاد خود اشاره می‌کند. گاهی به خود نگاه می‌کند و به زاری و ضعف خویش پی می‌برد و از این لحاظ احساس حقارت می‌کند. در این حالت، او به مشکلات و دردهای زندگی‌اش اشاره می‌کند. اما زمانی که به لطف و رحمت الهی نگاه می‌کند، احساس شادی و آزادی می‌کند و به بزرگی و زیبایی خداوند پی می‌برد. او در این لحظات، به امتیاز خود نزد خداوند و نعمت‌هایی که از آن می‌گیرد، می‌اندیشد و از این جایگاه خود احساس عزت و شکرگزاری می‌کند. در نهایت، او به تجلی وجود الهی در زندگی‌اش و زیبایی‌هایی که از آن می‌گیرد، اشاره می‌کند.