شمارهٔ ۱۸۸ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار
خداوندا سزد که اکنون سموم قهر از آن بازداری و کشته عنایت ازلی را به رعایت ابدی مدد کنی الهی گاه گریم که در اختیار دیوم از بس تاریکی بینم، باز ناگاه نوری تابد که جمله بشریت در جنب آن ناپدید بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
خداوندا، شایسته است که اکنون از قهر خود بازگردی و به ما که تحت عنایت تو هستیم، کمک کنی. گاهی از شدت تاریکی و یأس گریه‌ام می‌گیرد، اما ناگهان نوری می‌تابد که تمام بشریت در برابر آن ناپدید می‌شود.