شمارهٔ ۱۹۵ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار
الهی آی آرنده غم پشیمانی در دلهای آشنایان و ای افکنده سوز در دل تائبان ای پذیرنده گناهکاران و معترفان، کسی باز نیامد تا باز نیاوردی و کسی راه نیافت تا دست نگرفتی، دستگیر که چون تو دستگیر نیست، دریاب که جز تو پناه نیست و پرسش ما را جز تو جواب نیست و درد ما را جز تو دوا نیست، و از این غم جز از تو مارا راحت نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن دعایی است که از خداوند خواسته می‌شود تا غم و پشیمانی را از دلهای آشنایان و دوستان که دچار سوز و درد شده‌اند، دور کند. خداوند به عنوان پناه حقیقی شناخته می‌شود و از او درخواست می‌شود که پاسخگوی سوالات و دواگر دردها باشد. در نهایت، عرض می‌شود که هیچ راهی برای رهایی از غم جز نزد او وجود ندارد.