شمارهٔ ۲۲۸ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خدایا موجود نفسهای جوانمردانی، حاضر دلهای ذکر کنندگانی، از نزدیکت نشان می دهند؟و برتر از آنی از دورت می پندارند و نزدیکتر از جانی، ندانم که در جانی یا خود جانی، نه اینی و نه آنی، جان را زندگی میباید تو آنی
روزی که مرا وصل تو در چنگ اید
از حال بهشتیان مرا ننگ آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ارتباط عمیق انسان با خداوند و حال و هوای مجاهدان و ذکرگویان اشاره دارد. شاعر از خدا می‌خواهد که جوانمردان و افرادی را که ذکر او را می‌کنند، نشان دهد و بیان می‌کند که قرب و نزدیگی خداوند از تمامی چیزها بیشتر است. او همچنین از وجود خود و جانش می‌گوید و احساس می‌کند که زندگی واقعی باید در نزدیکی خداوند باشد. در نهایت، شاعر آرزوی وصال به خدا را دارد و بیان می‌کند که در آن لحظه، از حال بهشتیان نیز شرمنده خواهد شد.