شمارهٔ ۲۳۱ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق عارف به خداوند است. عارف با نور الهی آشناست و از عشق الهی سوخته و بی‌وقفه به آن متصل است. برای او، جهان و همه چیز در خدمت عشق به معشوق است و اگر معشوقی وجود نداشته باشد، قبله او همان مسیر عشق است. در واقع، همه چیز در نظر عاشق به عشق و وصال معشوق تعلق دارد.