شمارهٔ ۲۳۲ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار
الهی تو آنی که از بنده ناسزا بینی و به عقوبت نشتابی، از بنده کفر می شنوی و نعمت از او باز نگیری و توبت و انابت بر او عرضه کنی و به پیغام و خطاب خود او را باز خوانی و اگر باز آمد او را وعده مغفرت دهی، پس چون با دشمن بدکردار چنینی یا دوستان نیکوکار چونی؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
خداوند، تو آن کسی هستی که وقتی بنده‌ات به تو ناسزا می‌گوید، به مجازات او نمی‌شتابی. اگر او کفر می‌گوید، نعمت‌هایت را از او نمی‌گیری و همچنان به او فرصت توبه می‌دهی. با پیام‌هایت او را به سوی خود می‌خوانی و اگر بازگردد، وعده بخشش به او می‌دهی. پس تو با دشمنان بدرفتار چه‌گونه‌ای و با دوستان نیکو چه‌گونه.