شمارهٔ ۲۵۵ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون تو مولی کراست؟ چون تو دوست کجاست؟ هر چه دادی نشان است و آئین فرد است، آنچه یافتیم پیغام است و خلعت برجاست، نشانت بیقراری دل و غارت جان است و خلعت وصال در مشاهده جمال
روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
دانم که زمانه را زبون خواهی کرد
گر زیب و جمال از این فزون خواهی کرد
یارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات عمیق و عاشقانه شاعر نسبت به محبوب اشاره دارد. شاعر از وجود محبوب به عنوان مولی و دوست یاد می‌کند و همه چیزهایی که یافته، نشانه‌های عشق و محبت اوست. ناراحتی و بیقراری دل، در پی دیدار معشوق، نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات اوست. در آخر، شاعر به روزی اشاره می‌کند که محبوب از پشت پرده بیرون خواهد آمد و از آن روز، زمانه را در تسخیر خود خواهد داشت. او به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و به درد و رنجی که در دل دارد، می‌پردازد.