شمارهٔ ۲۶۰ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار
الهی تو آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی چنانی عظیم شأنی و بزرگ احسانی، عزیز سلطانی، دیان و مهربانی، هم نهانی و هم عیانی، دیده را نهانی وجانرا عیانی من سزای تو ندانم و تو دانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به تعریف و تمجید از خداوند پرداخته و به عظمت و مهربانی او اشاره می‌کند. شاعر به خضوع و نادانی خود نسبت به مقام الهی اعتراف می‌کند و می‌گوید که نمی‌تواند شایستهٔ محبت و رحمتی که خداوند به بندگانش دارد باشد. در واقع، او به ویژگی‌های فراوان خداوند اشاره کرده و از معرفت و قدرت او سخن می‌گوید.