بخش ۲۸ خواجه عبدالله انصاری
جمعیت نشان اتحاد است و اتحاد نشان وداد است تفرقه دوگانگی است و دو گانگی بیگانگی است هر ضیاء که در شمع است از جمعیت جمعست در موم بی آتش انوار نیست آتش بیموم در مجلس بکار نیست این جمعیت طریقتست و ورای این جمعیت حقیقت است و این نیستی بشریت است تا بشریت بجای باشد تفرقه پیدا باشد عاشق و معشوق کجا یکتا باشد چون خلقیت برخواست حق خود به یگانگی سزاست جمعیت این چنین زیباست اینجا حقیقت جمع عیان گردد و تفرقه در وی نهان گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
جمعیت نماد اتحاد و اتحاد نشانه محبت است. تفرقه باعث دوگانگی و دوری می‌شود. وجود نور در شمع تنها زمانی است که جمعیت وجود دارد. در دنیای بدون آتش، هیچ نوری نیست. این جمعیت به معنای طریقت و بالاتر از آن حقیقت است. تا زمانی که بشریت وجود دارد، تفرقه نیز وجود خواهد داشت. عشق و معشوق نمی‌توانند در کنار هم واحد باشند. اتحاد زیبایی دارد و در آن حقیقت جمعی آشکار می‌شود، در حالی که تفرقه در آن نهفته است.