مناجات شمارهٔ ۱۱۶ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی بر سر از خجالت گرد داریم و در دل از حسرت درد داریم و رُخ از شرم گناه زرد داریم.
من بندهٔ عاصیم رضای تو کجاست
تاریک دلم نور و ضیای تو کُجاست
ما را تو بهشت اگر به طاعت بخشی
آن بیع بود لُطف و عطای تو کجاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از خجالت و شرم ناشی از گناه سخن می‌گوید و احساس حسرت و درد در دلش را بیان می‌کند. او به پروردگارش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که راه رضایتش را نشان دهد و از تاریکی دلش که نیاز به نور دارد، یاری بخشد. در آخر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر خداوند به او بهشت بخشد، این یک لطف بزرگ و عطای الهی است.