مناجات شمارهٔ ۱۲۵ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از درد فراق و جدایی سخن می‌گوید و به توصیف تأثیرات آن بر طبیعت می‌پردازد. او می‌گوید که چگونه جدایی می‌تواند کوه‌ها را به هامون (دریاچه‌ای در ایران) و هامون را به جیحون (رودی بزرگ) تبدیل کند و در نهایت، جیحون را پر از خون کند. در آخر، شاعر از خود می‌پرسد که با این دل ضعیف و شکننده‌اش، چگونه می‌تواند این همه درد و رنج را تحمل کند.