مناجات شمارهٔ ۱۵۴ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی مران کسی را که خود خواندی، ظاهر مکن جُرمی را که پوشیدی، کریما میان ما و تو داور تویی، آن کن که سزاوار آنی نه آن چنان که سزاوار ماست.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به دعا و نیایش اشاره دارد و از خداوند خواسته می‌شود که کسی را که خود انتخاب کرده است، آشکار نکند و گناهانی را که پنهان شده‌اند، نمایان نسازد. همچنین تأکید می‌کند که خداوند در قضاوت میان بندگانش، باید به شایستگی‌ها و لیاقت‌های خود شخص توجه کند و نه به آنچه که سزاوار بندگان است.