مناجات شمارهٔ ۱۷۲ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی جلال عزت تو جای اشارت نگذاشت و محو اثبات تو راه اضافت برداشت تا گم گشت آنچه بنده در دست داشت. خداوندا از آن تو می فزود و از آن بنده می کاست تا آخر همان ماند که اول بود راست.
محنت همه در نهاد آب و گل ماست
پیش از دل و گل چه بود آن حاصل ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعر به عظمت و شکوه الهی اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود خداوند مانع از آن می‌شود که کسی به خود متکی باشد. او بیان می‌کند که هرچند انسان‌ها تلاش می‌کنند چیزی به دست آورند، در نهایت تمام چیزهایی که دارند از خداوند است و هیچ چیز دائمی نیست. در نهایت، درد و رنج‌های ما ناشی از ذات مادی‌مان است و بهتر است به جای تمرکز بر این مادیات، به حقیقت وجود پرداخته شود.