نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

مناجات شمارهٔ ۱۷۴ خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه

الهی مران کسی را که تو خود خواندی ف آشکار مکن گناهی را که تو خود پوشیدی، کریما خود بر گرفتی و کس نگفت که بردار، اکنون که بر گرفتی مگذار و در سایهٔ لطف خود میدار و جُز به فضل و رحمت خود مسپار.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که کسی را که خود او به درگاهش خوانده، از گناهانش رسوا نکند و گناهان او را که خود پوشیده، فاش نکند. از خداوند می‌خواهد که بركاتش را از این فرد دریغ نکند و او را تحت سایه لطف خود نگه دارد و به جز به رحمت و فضل خود، به شخص دیگری نسپارد.