مناجات شمارهٔ ۱۷۷ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی تو جانها اسیر پیغام تو، عارف افتاده بدام تو مشتاقان مست مهر از از جام تو خوشا بحال کسی که از این جام شربتی چشید یا در این راه منزلی بُرید، دل وی بنور حق افروخته و بروح انس زنده و بفروصال فرخنده، گهی در حیرت شهود مکاشف جلال، گهی در بحر وجود غرقهٔ لطف و جمال.
در عشق تو من کیم که در منزل من
از وصل رُخت گلی دمد بر گل من
این بس نبود ز عشق تو حاصل من
کاراستهٔ وصل تو باشد دل من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره عشق و ارادت به خداوند است و بیانگر حال و هوای عارفانی است که به دنبال وصال الهی هستند. شاعر از حال خوش کسانی صحبت می‌کند که از عشق الهی بهره‌مند شده‌اند و در این مسیر، نور حق را یافته و به زندگی بخشی از روح عشق رسیده‌اند. برای شاعر، عشق به خداوند نه تنها هدف زندگی است، بلکه نتیجه و حاصل آن، وصالی است که دل را سرشار از نور و زیبایی می‌کند. در نهایت، شاعر خود را در معرض این عشق می‌بیند که در منزل او نیز جلوه‌ای از این عشق و وصال وجود دارد.