مناجات شمارهٔ ۲۲ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی! در سر گریستنی دارم دراز. ندانم از حسرت گِریم یا از ناز. گریستن از حسرت، بهر یتیم و گریستن شمع بهر ناز؛ از ناز گریستن چون بود، این قصه‌ای‌ست دراز.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او نمی‌داند که گریه‌اش به خاطر حسرت برای یتیمان است یا از ناز و زیبایی معشوقش. این شعر نشان‌دهنده‌ی تردید و پیچیدگی احساسات انسانی است. در نهایت، این داستانی طولانی و پر از احساسات است.