مناجات شمارهٔ ۲۲۱ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی عظیم شانی و همیشه مهربانی، قدیم احسان و روشن برهانی هم نهانی هم عیانی از دیده ها نهانی و جانها را عیانی نه به چیزی مانی تا گویم که چنانی، آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی آنی.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش خداوند متعال و صفات نیکوی او می‌پردازد. شاعر به عظمت و مهربانی خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که او هم در خفا و هم در آشکارا وجود دارد. خداوند نه تنها در چشم‌ها نامرئی است، بلکه در دل‌ها نیز حضوری عیانی دارد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که خداوند همان‌گونه است که خودش گفته است.