مناجات شمارهٔ ۲۳۱ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی از خود تو هر مفلسی را نصیبی و از کرم تو هر درد مندی را طبیبی و از وسعت رحمت تو هر کسی را سهمی است. ای یار بارم ده تا داستان درد خود به تو پردازم، بر درگاه تو میزارم و در امید بینم تو مینازم یک نظر در من نگر تا دو گیتی به آب اندازم
مِهر تو به مُهر خاتم جم ندهم
وصلت به دم مسیح مریم ندهم
عشقت به هزار باغ خرم ندهم
یکدم غم تو به هر دو عالم ندهم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر نگاهی عمیق به نیاز و درد انسان دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که به او و دیگرانی که در رنج‌اند کمک کند. او بر این باور است که عشق و محبت خداوند بی‌نهایت است و هیچ چیز پر ارزش‌تر از عشق الهی نیست. شاعر با بیان احساساتش، عمیق‌ترین آرزوهایش را برای نزدیکی به خدا و برطرف شدن دردها بیان می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ چیزی را در دنیا با عشق الهی معاوضه نخواهد کرد.