مناجات شمارهٔ ۷۳ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی ای کریمی که بخشندهٔ عطایی و ای حکیمی که پوشندهٔ خطایی و ای احدی که در ذات و صفات بی همتایی و ای خالقی که راهنمایی و ای قادری که خداییرا سزایی، بذات لایزال خود و بصفات با کمال خود و بعزت جلال خود و بعظمت جمال خود که جان ما را صفای خود ده، دل ما را هوای خود ده، چشم ما را ضیاء خود ده و ما را آن ده که آن به.
یا رب تو مرا انابتی روزی کن
شایستهٔ خویش طاعتی روزی کن
زان پیش که فارغ شوم از کار جهان
اندر دو جهان فراغتی روزی کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شامل دعایی است به درگاه خداوند. خداوند به عنوان کریم و بخشنده معرفی شده که از خطاها میپوشاند و تنها در ذات و صفات بیهمتاست. دعاگر از خدا میخواهد که جان و دل او را با صفا و نور خویش تزیین کند و او را به داشتن عبادت و طاعتی شایسته نصیب کند، پیش از آنکه از کارهای دنیا فارغ شود. در نهایت از خداوند درخواست میکند که در دو جهان فراغتی برای او فراهم آورد.