شمارهٔ ۹۳ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر به توصیف یک سرو زیبا و روان می‌پردازد که از او دور شده است. او احساس می‌کند که این سرو زیبایی‌اش را از جهان پنهان کرده و در نتیجه، نور و روشنی روز برای مردم آشکار نمی‌شود. شاعر با این بیان به اندوه و حسرت خود و دوری زیبایی‌ها اشاره می‌کند.