رباعیات شیخ انصاری (نقل از کشف الاسرار و انوارالتحقیق) — خواجه عبدالله انصاری

Name: رباعیات شیخ انصاری (نقل از کشف الاسرار و انوارالتحقیق) — خواجه عبدالله انصاری
Author: خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / خواجه عبدالله انصاری

فهرست شعرها

شمارهٔ ۱ — بر چهره خوب تو فشاندیم ثنا
شمارهٔ ۳ — با عشق روان شد از عدم مرکب ما
شمارهٔ ۲ — از قطره آب نطفه بنگاشت مرا
شمارهٔ ۴ — در هجر تو کار بی نظام است مرا
شمارهٔ ۶ — از هجرِ تو چیست جز ملامت ما را
شمارهٔ ۹ — پیش تو رهی چنان تباه افتاده است
شمارهٔ ۷ — گر نه سبب تو بودی ای دُرّ خوشاب
شمارهٔ ۵ — ای شاخِ امیدِ وصلِ عاشق به بر آ
شمارهٔ ۸ — چشمی دارم همه پر از صورت دوست
شمارهٔ ۱۳ — ما را همه هر چه هست ایثار تو راست
شمارهٔ ۱۵ — روز از هوست پرده بیکاری ماست
شمارهٔ ۱۴ — دریای ملاحتی و موج حسنات
شمارهٔ ۱۰ — ما را بجز این زبان زبانی دگر است
شمارهٔ ۱۷ — در کوی تو سرگشته شوم باکی نیست
شمارهٔ ۱۱ — بیرون ز همه کون درون دل ماست
شمارهٔ ۱۲ — در قصه عشق تو بسی مشکلهاست
شمارهٔ ۱۶ — آوه که دلارام دلم برد و گریخت
شمارهٔ ۱۹ — وصف تو چه جای حکمت اندیشانست
شمارهٔ ۲۰ — گر پای من از عجز طلبکار تو نیست
شمارهٔ ۲۱ — آسایش صد هزار جان یکدم توست
شمارهٔ ۲۴ — زنجیر معنبر تو دام دل ماست
شمارهٔ ۱۸ — دزدیده رهی ز تو خیالی بنگاشت
شمارهٔ ۲۵ — دیدی ملکی که دست درویش گرفت
شمارهٔ ۲۲ — بسیار خلایق اند جویان رهت
شمارهٔ ۲۳ — امروز که ماه من مرا مهمانست
شمارهٔ ۳۳ — جوینده تو همچو تو فردی باید
شمارهٔ ۲۶ — ما را سر سودای کس دیگر نیست
شمارهٔ ۳۰ — جز عشق تو بر فلک دلم شاه مباد
شمارهٔ ۳۲ — مردی که براه عشق جان فرساید
شمارهٔ ۲۷ — یکدانه ز حق هر که در گردن تست
شمارهٔ ۲۸ — اند رهمه عمر من شبی وقت صبوح
شمارهٔ ۲۹ — گفتم چو دلم با تو قرین خواهدبود
شمارهٔ ۳۱ — ز اول که مرا عشق نگارم بربود
شمارهٔ ۴۰ — این دیده من همه جمالت خواهد
شمارهٔ ۳۸ — در عشق تو، گبر ناب من دانم بود
شمارهٔ ۴۱ — آنکس که ببندگی قرارش باشد
شمارهٔ ۳۵ — بامات همی نهفته رازی باید
شمارهٔ ۳۶ — شبهای فراق تو کمانکش باشد
شمارهٔ ۳۷ — رو گرد سراپرده اسرار مگرد
شمارهٔ ۳۴ — یکبار بکوی ما گذر باید کرد
شمارهٔ ۳۹ — آن دل که تودیدی همه دیگر گون شد
شمارهٔ ۴۶ — بر همت من زمانه را ناز نماند
شمارهٔ ۴۳ — اندر ره فقر دیده نادیده کنند
شمارهٔ ۴۲ — از بی ادبی کسی به جائی نرسید
شمارهٔ ۴۹ — این درویشان ز وصل بوئی دارند
شمارهٔ ۴۵ — روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
شمارهٔ ۴۸ — دل را اثر روی تو گل پوش کند
شمارهٔ ۴۷ — در باغ جمال تو دری بگشادند
شمارهٔ ۴۴ — با صنع تو هر مورچه رازی دارد
شمارهٔ ۵۱ — تا دل زعلایقت یگانه نشود
شمارهٔ ۵۷ — قومی که زهر چه دون ما پاک زدند
شمارهٔ ۵۴ — او نیک و بد مرا نکو می‌داند
شمارهٔ ۵۲ — دانی که ترا عشق چه میفرماید؟
شمارهٔ ۵۳ — گر دامن دیدار تو بر چنگ آید
شمارهٔ ۵۵ — بادی که ز کوی عشق تو برخیزد
شمارهٔ ۵۶ — هر درد که زین دلم قدم برگیرد
شمارهٔ ۵۰ — غم خواره آنم که غم من نخورد
شمارهٔ ۵۸ — آن را که به دوستی ورا مست کنند
شمارهٔ ۶۰ — تا بادل من گرفتی ای جان تو قرار
شمارهٔ ۵۹ — درویش برو حق عبادت بگزار
شمارهٔ ۶۱ — گفتی مگذر بکوی ما در مخمور
شمارهٔ ۶۲ — گفتم چه نهم پیش دو زلف تو نثار
شمارهٔ ۶۴ — ای دُرّ به چنگ آمده در عمر دراز
شمارهٔ ۶۳ — اندر همه عمر من شبی وقت نیاز
شمارهٔ ۶۵ — اول تو حدیث عشق کردی آغاز
شمارهٔ ۶۶ — ای واقف اسرار ضمیر همه کس
شمارهٔ ۷۳ — هر روز من از روز پسین یاد کنم
شمارهٔ ۷۰ — خون شد دل مسکین ز جگر خاری دل
شمارهٔ ۶۷ — دل زان خواهم که بر تو نگزیند کس
شمارهٔ ۶۹ — یک تیر بنام من ز ترکش برکش
شمارهٔ ۷۱ — من آن توام تو آن من باش ز دل
شمارهٔ ۶۸ — از باد صبا خسته شود رخسارش
شمارهٔ ۷۲ — در هجر همی بسازم از شرم خیال
شمارهٔ ۷۸ — زان پیش که خواستی منت خواسته ام
شمارهٔ ۸۱ — هر مرحله ای که بود راهی کردیم
شمارهٔ ۷۵ — گفتم که براز اوج برین شد بختم
شمارهٔ ۷۷ — بیم است که از عشق تو رسوا گردم
شمارهٔ ۸۰ — گلها که من از باغ وصالت چیدم
شمارهٔ ۷۹ — بر آتش عشق جان همی عود کنم
شمارهٔ ۷۴ — یاد تو انیس خاطر غمگینم
شمارهٔ ۷۶ — مِهرِ تو به مُهرِ خاتمِ جم ندهم
شمارهٔ ۸۵ — بر شاخ طرب هزار دستان توایم
شمارهٔ ۸۷ — با خود ز پی تو جنگها دارم من
شمارهٔ ۸۴ — گاهی بطینت خود افتد نظرم
شمارهٔ ۸۹ — ای منظر تو نظاره گاه همگان
شمارهٔ ۸۳ — سیاره عشق را منازل مائیم
شمارهٔ ۸۶ — دلرا تو بنار عاشقی بریان کن
شمارهٔ ۸۸ — یارب ز شراب عشق سر مستم کن
شمارهٔ ۸۲ — آن شب که من از فراق تو خون گریم
شمارهٔ ۹۶ — شوریده شدای نگار دهر من و تو
شمارهٔ ۹۰ — گر کافرم ایدوست مسلمانم کن
شمارهٔ ۹۷ — جز گرد دلم گشت نداند غم تو
شمارهٔ ۹۱ — دیدیم نهان گیتی واصل جهان
شمارهٔ ۹۳ — امروز گذشت بر من آن سرو روان
شمارهٔ ۹۲ — در عشق تو من کیم که در منزل من
شمارهٔ ۹۴ — ای دوست بجملگی ترا گشتم من
شمارهٔ ۹۵ — چندان ناز است از عشق تو در سر من
شمارهٔ ۹۸ — دل کیست که گوهری فشاند بی تو
شمارهٔ ۱۰۲ — قصه چکنم حیلت و رنگیم همه
شمارهٔ ۱۰۱ — در عشق تو بی سریم سرگشته شده
شمارهٔ ۱۰۵ — با داده حق اگر تو راضی باشی
شمارهٔ ۱۰۳ — تا در ره عشق او مجرد نشوی
شمارهٔ ۹۹ — ای عقل اگر چند شریفی دون شو
شمارهٔ ۱۰۰ — گر آب دهی نهال خود کاشته
شمارهٔ ۱۰۴ — با فاقه و درد همنشینم کردی
شمارهٔ ۱۰۸ — بنمای رهی که ره نماینده توئی
شمارهٔ ۱۱۲ — ای ماه برآمدی و تابان گشتی
شمارهٔ ۱۰۶ — با خلق میامیز که مغرور شوی
شمارهٔ ۱۰۹ — نور دلی ارچه جفت نارم داری
شمارهٔ ۱۱۱ — گرزین دل سوخته برآید شرری
شمارهٔ ۱۱۳ — تولاله سرخ و لؤلؤ مکنونی
شمارهٔ ۱۱۰ — گفتم صنما نگر که جانان منی
شمارهٔ ۱۰۷ — گشتم به هوس گرد بد و نیک بسی
شمارهٔ ۱۱۶ — اندر دل من بدین عیانی که توئی
شمارهٔ ۱۱۷ — در صورت اگر موسی و هارون آئی
شمارهٔ ۱۱۴ — شهری همه بنده و رهیگان داری
شمارهٔ ۱۱۵ — در چشم منی روی بمن ننمائی
شمارهٔ ۱۱۸ — تا شمع صفت مجردی نگزینی