بخش ۱۸ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / سخنان پیر طریقت / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیر طریقت گوید: مزدور او است که بهشت او را حظ است و عارف او است که در آرزوی یک لحظه است مزدور در آرزوی حور و قصور عارف در بحر عیان غرقه نور یکی از عارفان را هنگام مردن گفتند برای شما در بهای آسمان گشوده بهشتها آراسته کنیزکان بر کنگره نشسته و همه می گویند نوشت باد عارف با زبان حال می گوید خدایا بهشت و حور را چه نازم اگر مرا نفسی دهی از آن نفس بهشتی سازم
بربندم چشم خویش و نگشایم نیز
تا روز زیارت تو ای یار عزیز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
پیر طریقت میگوید که مزدور کسی است که تنها به بهشت و لذتهای آن فکر میکند، در حالی که عارف به دنبال تجربه و حقیقت عمیقتری است. مزدور به دنبال حور و قصرهاست، اما عارف در نور حقیقت غوطهور است. یکی از عارفان در لحظهی مرگش به او گفتند که در بهشت برایش زیباییها را آماده کردهاند، ولی او در پاسخ به خدا میگوید که بهشت و حور را نمیخواهد و اگر بتواند، تنها یک لحظه از وجود خدا را طلب میکند. او چشمهایش را میبندد و از او میخواهد که تا روز دیدارش با خدا صبر کند.