بخش ۹۹ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

پیر طریقت می‌گوید که باید به نزدیکی و قرب خداوند نگاه کرد تا محبت و انس به او افزایش یابد و به عظمت او توجه کرد تا حرمت و ارادت نسبت به او بیشتر شود. او می‌افزاید که باید در انتظار عنایت و لطف خداوند بود، چرا که امور به دست اوست و او از پیش و پس بر همه چیز آگاه است. سپس درباره نور عنایت خداوند در دل دوستانش سخن می‌گوید و از عشق و طلب وصال او یاد می‌کند. او به توصیف حالتی از بیقراری دل و غارت جان ناشی از محبت الهی می‌پردازد و اظهار می‌دارد که هر چیزی که به ما داده شده، نشانی از اوست و هر آنچه یافته‌ایم، پیغامی از اوست. در نهایت به رویایی اشاره می‌کند که در روزی خاص، خداوند از پرده غیب بیرون خواهد آمد و با جمال و زیبایی‌اش دل‌ها را بی‌قرار خواهد کرد، و این امر باعث خواهد شد که دل‌ها غرق در عشق و شوق شوند.