نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۱۸ - و من طبقة الثالثه ایضاً عباللّه بن محمد الخراز خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / طبقات الصوفیه - امالی پیر هرات

از مهینان مشایخ ری بوده، کنیت او ابومحمد است، بمکه مجاور بوده سالها باورع، و حق بگوینده بی‌باک و غالب قوت. صحبت کرده بود با شیخ عمران کبیر و باحفص نشابوری دیده بود، واصحاب بایزید٭ ویرا بزرگ می‌داشتند، بیش از عشر و ثلثمائه برفت از دنیا. گفت: الجوع طعام الزاهدین والذکر طهام العارفین. و هم وی گفت: صیانة الاسرار عن الالتفات الی الاغیار من علامات الاقبال علی اللّه تعالی.

شیخ الاسلام گفت: کی عبداللّه خراز گوید: من منع حق اللّه فی شیبته لم یعن فی کبره. قال یوسف بن الحسین لم ارمثل عبداللّه ولارآ عبداللّه مثل نفسه.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مهینان یکی از مشایخ ری به نام ابومحمد بود که سال‌ها در مکه به عبادت و بیان حقایق مشغول بود. او با شیخ عمران کبیر و حفص نشابوری در ارتباط بود و اصحاب بایزید او را بسیار می‌ستودند. او در نهایت گفت که گرسنگی غذای زاهدان و یاد خدا غذای عارفان است و همچنین بیان کرد که محافظت از اسرار و عدم توجه به دیگران از نشانه‌های نزدیک شدن به خداست. شیخ الاسلام همچنین نقل می‌کند که عبدالله خراز گفته است اگر کسی در جوانی حق خدا را ترک کند، در پیرسالی هم دچار نقص خواهد شد و یوسف بن حسین نیز تصدیق کرده که هیچ‌کس همچون عبدالله نمی‌تواند خود را توصیف کند.