شمارهٔ ۱۲ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / مفردات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چه شد که باد صبا دورم افکند زدرش
بهر کجا که روم خاک کوی او باشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دوری و جدایی خود از معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که به وسیله باد صبا از جای خود دور شده و هر کجا که برود، سرانجام خاک کوی معشوق را در دل دارد و به آن جا تعلق دارد. این احساس تعلق به معشوق و درد جدایی در شعر به زیبایی بیان شده است.