شمارهٔ ۵ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عدم توجه معشوق به درد و رنج خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که معشوق حتی گوش به حرف‌های او نمی‌دهد و با وجود اینکه می‌دانست او چه دردی دارد، اقدامی برای کمک و درمان او انجام نمی‌دهد. این احساس بی‌توجهی و ناامیدی در کلام شاعر مشهود است.