شمارهٔ ۶ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از نگرانی خود درباره پایان یافتن ظلمت و درد و همچنین حسرتی که از یادآوری غم‌ها دارد، سخن می‌گوید. او نمی‌داند تا کی می‌تواند احساساتش را بیان کند و از این می‌ترسد که روزی دیگر نتواند ناله کند یا از دردهایش بگوید.