شمارهٔ ۱۸ - در زیارت خفتگان بستر خاک ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / اضافات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
چون گذارت فتد بگورستان
بر مزار گذشتگان بر خوان
که سلام علیکم ای احباب
ای اسیران خاک و رفته بخواب
ای به صد آرزو غنوده بخاک
دارم امید از شه سهاک
اولا رهروان و مردان را
معنی سیر رهنوردان را
کرم خاندان عشق و وفا
خلعت جاودان وصل و بقا
اول از یار و آخر از یار است
حکم خاوندگار ستوار است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به دیدار گورستان و یادآوری گذشته‌ها اشاره دارد. شاعر به مزار گذشتگان رفته و به آنها سلام می‌دهد و به حالت خواب و آرامش آنها اشاره می‌کند. او از خداوند امید دارد و به ارزش سیر و سفر در زندگی و معنای آن اشاره می‌کند. در نهایت، عشق و وفا را به عنوان لباس جاودانی و پیوندی با یار برمی‌شمارد و تأکید می‌کند که همه چیز از یار آغاز و به یار ختم می‌شود.