ادیب الممالک فراهانی

زندگی‌نامهٔ ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

آثار ادیب الممالک

• ادیب الممالک
  • دیوان اشعار

شعرهای ادیب الممالک

• شمارهٔ ۶ — با خلق چون حدیث کنم ز این ستاره‌ها
• شمارهٔ ۳ — بشارت باد سلطان غری را
• شمارهٔ ۷ - در نکوهش حاج آقا محسن عراقی گوید — شها ببین عمل عالم مکرم را
• شمارهٔ ۲ - در نکوهش سپاهیان روس تزاری هنگام توپ بستن بگنبد امام هشتم فرماید — خراب کردند این قوم ملک ایران را
• شمارهٔ ۸ - در ستایش امیر نظام گروسی فرماید — چو در خواب شد دیده پاسبان‌ها
• شمارهٔ ۱ - در برانگیختن ایرانیان و وطن‌پرستان بر ضد تقسیم ایران فرماید — چند کشی جورِ این سپهرِ کهن را
• شمارهٔ ۵ - چکامه — نظاره کن بدایع گردون را
• شمارهٔ ۴ - در حماسه و نکوهش زمامداران ایران هنگام توپ بستن سپاهیان تزاری روس به بارگاه امام هشتم فرماید — تا به دارالملک عزلت گشته‌ام فرمانروا
• شمارهٔ ۱۰ — ای شده در ره پی پذیرهٔ دارا
• شمارهٔ ۹ - این چکامه را در نکوهش تروربازی فرقهٔ دموکرات در ایران و تایید فرقهٔ اتفاق و ترقی در شهر سمنان سروده — چون مرد پیشه کرد شکیب و ثبات را
• شمارهٔ ۱۱ - احزاب سیاسی — خدا رحمت کند مرحوم حاجی میرزاآقاسی را
• شمارهٔ ۱۳ - در عید سعید فطر ۱۳۱۲ در کرمانشاه — نماز شام کز قندیل کوکب
• شمارهٔ ۱۵ - چکامه — شاد باش ای مجلس ملی که بینم عنقریب
• شمارهٔ ۱۴ - مطلع دوم — که میرا گوئیا راندند امشب
• شمارهٔ ۱۶ - در هنگام ورود سپاه روس تزاری به خراسان و آذربایجان و به دار آویختن احرار ایران فرماید — بامدادان خیل مرغان در چمن با عندلیب
• شمارهٔ ۱۲ - در ستایش بی‌طرفی ایران هنگام جنگ عمومی و نکوهش همسایگان جنوبی و شمالی «انگلیس و روس» فرماید — همتی ای ناخدا کرم کن و دریاب
• شمارهٔ ۱۸ - تجدید مطلع — کای شه والاگهر وی مه مالکرقاب
• شمارهٔ ۱۹ - چکامه آفتاب — چند سائی زر بر این پیروزه طاق ای آفتاب
• شمارهٔ ۲۱ - چکامه — در سه موقع کار نتوان با تهور یا شتاب
• شمارهٔ ۲۴ - به شهر قم پس از تسطیح راه فرماید — ایا نگار دل‌آویز ترک شهرآشوب
• شمارهٔ ۱۷ - کنگره آسمان در برج دلو — شامگهی کز افق گشت نهان آفتاب
• شمارهٔ ۲۰ — سپیده دم چو در آغاز سال و ماه عرب
• شمارهٔ ۲۲ — زاد فی الطنبور اخری نغمه یعنی ز نو
• شمارهٔ ۲۳ - قصیده — چو بانوی شب از آن زلفکان پر خم و تاب