شمارهٔ ۲۲ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به وضعیت ناپسند و کج‌کارانه دستگاه قضائی اشاره می‌کند. او از بی‌توجهی به اصول اخلاقی و دینی در این فضا گلایه دارد و می‌گوید که حتی اگر گفته‌اند بنیاد نادرست نمی‌تواند درست شود، اما به خاطر وجود افراد نادرست، این بنیاد کج شده است. در واقع، این شعر نقدی است بر فساد و عدم عدالت در قضاوت‌ها.