شمارهٔ ۳۰ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وصف باده‌ای پرداخته که به زیبایی و لطافت تشبیه شده است. ساقی، شراب را در جام می‌ریزد و خون دل در قدح می‌ریزد. در این باده که شبیه به الماس و یاقوت است، عطر و طعم خوشی وجود دارد. این باده در ماه‌های شعبان و رجب از انگور درست شده و جذاب و دلنشین است. حباب‌های آن مانند مروارید بر سطح شراب وجود دارند و حالتی زیبا و تماشایی به این می‌دهد. همچنین، شاعر به اسب یا ماری اشاره می‌کند که به طریقی افسون‌زده شده و به طعنه‌ای به بیان زیبایی و ظرافت باده می‌پردازد.