نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۲ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

آل عباس را به «قلب صد و سی و دو» رسید

دولت از کوشش ابومسلم

پانصد و بیست و چار سال شدند

ملک را خواجه خلق را منعم

پس قضای الهی آمد پیش

گشت محرم به نقطه مجرم

خوار و موهون همی شدند «و من

یهن الله ماله مکرم »

ماند تاریخ سلب دولتشان

چرخ برکند «دم » ز مستعصم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن بیانگر وقوع یک دگرگونی بزرگ در تاریخ است که به سلطنت عباس و تسلط ابومسلم اشاره دارد. نویسنده به شکست و سقوط ظلم و فساد در دوران حکمرانی اشاره می‌کند و می‌گوید که بر اساس اراده الهی، اوضاع تغییر کرده و کسانی که در گذشته قدرت و ثروت داشتند، حالا خوار و ذلیل شده‌اند. در نهایت، تاریخ نشان‌دهنده از دست رفتن دولت و قدرت است.