شمارهٔ ۱۲۲ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
آل عباس را به «قلب صد و سی و دو» رسید
دولت از کوشش ابومسلم
پانصد و بیست و چار سال شدند
ملک را خواجه خلق را منعم
پس قضای الهی آمد پیش
گشت محرم به نقطه مجرم
خوار و موهون همی شدند «و من
یهن الله ماله مکرم »
ماند تاریخ سلب دولتشان
چرخ برکند «دم » ز مستعصم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن بیانگر وقوع یک دگرگونی بزرگ در تاریخ است که به سلطنت عباس و تسلط ابومسلم اشاره دارد. نویسنده به شکست و سقوط ظلم و فساد در دوران حکمرانی اشاره میکند و میگوید که بر اساس اراده الهی، اوضاع تغییر کرده و کسانی که در گذشته قدرت و ثروت داشتند، حالا خوار و ذلیل شدهاند. در نهایت، تاریخ نشاندهنده از دست رفتن دولت و قدرت است.