نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۷ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دوش گفتم بدوستی که بود

حفظ این آب و خاک بر همه دین

راز حب الوطن من الایمان

هست دستور سید ثقلین

وز برای رواج این بازار

به غزا رفت شاه بدر و حنین

پی این کار شد علی مقتول

بهر این امر کشته گشت حسین

گفت آری ولیک گفته جحی

کش ابوالغصن کنیه نام دجین

نجس العین گشته دولت ما

تا بساقین و ساعدین و یدین

گر نسازی ازاله عینش را

نرود این نجاست از ما بین

لیک امیدوارم آنکه شود

پاک و طاهر پس از ازاله عین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت حفظ مهد و وطن اشاره دارد و بیان می‌کند که این وظیفه‌ای دینی است. شاعر به نقل از سید ائمه (علی علیه‌السلام) می‌گوید که محبت به وطن جزئی از ایمان است. همچنین به جنگ‌ها و شهادت‌های بزرگانی چون علی و حسین اشاره می‌کند که برای دفاع از وطن و حقیقت جان خود را فدای این امر کردند. شاعر در ادامه به مشکلات حاکمیت و ناپاکی‌های موجود اشاره کرده و ابراز امیدواری می‌کند که روزی شرایط بهتر شده و این ناپاکی‌ها از بین بروند.