نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۵ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

چهار کار نکو کردی ای ملک آغاز

که ایزدت دهد از فضل عمر بی پایان

نخست راندی بدسیرتان و دونان را

دوم سپردی کار جهان به دانایان

سوم دریدی توقیع های ناواجب

که بود هر یک از آنها بسوختن شایان

چهارم آنکه بدان رای پاک و عزم قوی

نتیجه خواستی از صحبت نکورایان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به چهار عمل نیک ملکه اشاره شده است که موجب می‌شود ایزد او را عمر بی‌پایان عطا کند. نخست، او بدسیرتان و افراد پست را راند و دور کرد. دوم، امور جهان را به دانایان واگذار کرد. سوم، توقیع‌های ناواجب که سزاوار سوزاندن بودند، از بین برد. چهارم، با رای پاک و عزم قوی‌اش، به نتایج خوبی از همراهی با افراد نیک رسید.