شمارهٔ ۱۹۱ - نعت رسول اکرم به پارسی ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
یگانه رادی کش کردگار بی همتا
گزیده است به پیغمبری و وخشوری
ز تنگبار خدائی به تیمسار خرد
رسید نامه که از وی گرفت دستوری
بکار خانه وی آفتاب مزدوری است
که شب نخسبد و آید پگه به مزدوری
ز دارو و برد سپاهش سپهر برد از یاد
شکوه چتر کیانی و تخت شاپوری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمجید از خداوند و پیامبر اختصاص دارد. شاعر به تقدیر از انتخاب پیامبر و حکمت خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که خداوند، با فرمانی از بالا، تأثیرات خود را در زندگی انسان‌ها می‌گذارد. همچنین به تلاش و خدمت انسان‌ها در برابر این نعمت‌های الهی پرداخته می‌شود و شکوه و عظمت سلطنت و حاکمیت را نیز به تصویر می‌کشد.