شمارهٔ ۲۰۱ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دلبر ماه پیکر خود را
دیدم اندر چمن که گل میچید
خار گل دست آن پریرخ را
کرد مجروح و او همی خندید
گفتمش خنده چیست با من گفت
گل به از خود نمی تواند دید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر دلبر خود را در چمن می‌بیند که در حال چیدن گل است. خار گل به دست او آسیب می‌زند، اما او با وجود درد، می‌خندد. شاعر از او می‌پرسد علت خندیدن چیست و دلبر جواب می‌دهد که زیبایی گل برایش مهم‌تر از خودِ آسیب است.