شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سروده ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ستوده نام ملک جاودانه در گیتی
پس از امیر علیشیر و میر جاذب ماند
بلی چو شمس بنصف النهار طالع کشت
نه صبح صادق پاید نه فجر کاذب ماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به ستایش ملک جاودانه‌ای به نام ستوده می‌پردازد که پس از امیر علیشیر و میر جاذب به یاد ماند. شاعر به روشنی می‌گوید که مانند خورشید در اوج روز، ستوده در دل‌ها جاودانه خواهد ماند و نه نور صبح صادق باقی خواهد ماند و نه فجر کاذب.