نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲۲ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

راست شد از عطای حی قدیم

بر سر تاج خسروان دیهیم

کعبه عدل و داد احمد شاه

که درش سجده گاه ابراهیم

کرده تقویم عدل زانکه خدای

آفریدش با حسن التقویم

خلق را زیر رایتش ز علوم

وحی منزل رسد ز امر حکیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید از احمد شاه و عدالت او می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که عدالت و حکمت او مانند تاج بر سر پادشاهی است و کعبه‌ای برای عدالت به شمار می‌رود. همچنین به خلقت انسان با زیبایی و علم اشاره می‌کند و می‌گوید که در سایهٔ این پادشاه، علم و وحی الهی بر مردم نازل می‌شود.