نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳۱ - قطعه ناتمام بخط خودش ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای سپرده طریق خانه حق

مرغ شیدای آشیانه حق

ای چو موسی شنیده اندر طور

از درخت وفا ترانه حق

از پی گوشمال طبع حرون

زده بر نفس تازیانه حق

مرغ تسبیح خوان ناطقه ات

مترنم در آشیانه حق

احمد شادزی که زی مقصد

راه جستی تو از نشانه حق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف جاذبه‌های معنوی و روحانی حق می‌پردازد. شاعر با استفاده از نمادهایی چون مرغ شیدا و موسی، به عشق و شوق به حقیقت و وفا اشاره می‌کند. او از تازیانه حق و پیوند آن با طبع انسانی سخن می‌گوید و در نهایت، به جستجوی معنای زندگی و مقصود خود در نشانه‌های حق اشاره می‌کند. به طور کلی، شعر تصویرگر longing و تلاش برای نزدیکی به حقیقت و آشیانه حق است.