شمارهٔ ۵۷ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
سپه را گاه زاری بر سپهسالار اعظم شد
که از سوگش دل شه خسته و پشت سپه خم شد
نه یک تن کم شد از ایران که مانا صد هزاران تن
که هر یک بر هزاران تن فزود اندر هنر گم شد
بنال ای چرخ بازاری و کن اشک از بصر جاری
که از مرگ برادر داغ بر دل صدر اعظم شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده به سوگ سپهسالار اعظم می‌پردازد و بیان می‌کند که مرگ او نه‌تنها بر دل شاه اثر گذاشته، بلکه بر دل مردم ایران نیز داغی عمیق ایجاد کرده است. این داغ به اندازه‌ای بزرگ است که فرزندان ایران را گم‌گشته و هنر آن‌ها را افزایش می‌دهد. در نهایت، از آسمان هم می‌خواهد که به حال و روز این اوضاع گریه کند و اشک بریزد.