شمارهٔ ۶۴ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
پرنس ارفع دولت جهان هوش و خرد
که تابد از رخ زیبایش فره ایزد
ستم گریخت ز دادش چنانچه می بگریخت
ز نام یزدان پتیاره و هریمن و دد
چنانکه کلک و زبانش ز هر بدی دور است
خدای دور کناد از رخش دو دیده بد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره پرنس ارفع است که با هوش و خردش به جهان روشنایی می‌بخشد. زیبایی او چنان تابندگی دارد که ستم و بدی از او می‌گریزند. کلام و زبان او از هر نوع زشتی پاک است و خداوند نیز از چشمان او بدی را دور می‌کند.