نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۲ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نه مه غذای فرزند از خون حیض باشد

پس آبله بر آرد صورت شود مجدر

نه ماهه خون حیضی چون آبله بر آرد

سی ساله خون خلقی آخر چه آورد بر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به نوعی از زندگی و موجودیت انسان پس از مرگ و همچنین تأثیرگذاری خون حیض بر فرزند اشاره می‌کند. او با بیان اینکه غذای فرزند نمی‌تواند از خون حیض باشد، به انتقادی از تأثیرات منفی این نوع خون می‌پردازد و به دنبال آن، به سرنوشت انسان و مراحل زندگی او می‌نگرد. در نهایت به پرسشی مبنی بر نتایج و عواقب خون خلقی در طول زندگی اشاره می‌کند.